Wieszaki belki, główne zasady i zalecenia montażowe

WŁAŚCIWOŚCI WIESZAKÓW BELKI

Definicje kierunków obciążenia
Wartości nośności przyjęto położenie siły F2 na krawędzi górnej (KG) wieszaka belki. Jeżeli linia działania siły F2 jest bardziej oddalona od KG wieszaka belki, należy przeprowadzić dowody zgodnie z aprobatą. Jeżeli siła działa w mniejszej odległości, można w uproszczeniu przyjąć wartości podane w tabeli, lub też ustalić wyższe wartości zgodnie z aprobatą. W razie potrzeby należy osobno przeprowadzić dowody dla dźwigarów głównych i drugorzędnych.
Ri,d = Ri,k * kmod / YM
Parametry charakterystyczne nośności ustalono zgodnie z danymi ETA. Jeżeli HN > 1, 5 x H (wysokość w wieszaka belki H) należy osobno dokonać sprawdzenia stateczności.
gdzie:
HN - wysokość belki podpieranej
H - wysokość wieszaka

Obciążenia dwu i trójosiowe
Przy jednoczesnym obciążeniu wieszaka belki w kierunku jego osi symetrii, pod kątem prostym oraz w kierunku osi dźwigara drugorzędnego, należy wykazać:
(F1,d / R1,d)2 + (F2,d / R2,d)2 +(F3,d / R3,d)2 ≤ 1
Belkę główną należy zabezpieczyć przed możliwością skręcenia. Belkę główną należy zabezpieczyć przed działaniem momentu. Moment w dźwigarze głównym to:
 Mv = F1, d x (Bh / 2 + 30 mm)
Pomiędzy gwoździami w dźwigarze głównym należy zachować odstępy zgodne z EN 1995 – Eurokod 5

Połączenia belek z betonem lub stalą za pomocą kotew lub śrub.
Mocowanie wieszaka belki do konstrukcji nośnych betonu, muru, następuje za pomocą odpowiednich kotew i podkładek US. W przypadku łączenia z murem pomiędzy wieszakiem belki a murem należy umieścić stalową płytkę.
Obciążenie w osi symetrii wieszaka belki:

Obciążenie kotw chemicznych i mechanicznych z kierunków sił F1,d  lub F1up,d wylicza się w następujący sposób:
Vd = F1,d / nef
Nd = Fup * e / 2 * zmax
gdzie:
Nd - siła wyrywająca kotwę
Vd - siła ścinająca kotw
Wyliczenie obciążenia kotew chemicznych i mechanicznych z kierunku siły F2 przy zastosowaniu 2 kołków:
Przy zastosowaniu 2 kotw:
Vd = √(F2,d / 2)2 + (F2d * eH,F / bb)2
gdzie:
Vd - siła ścinająca kotwę

Przy zastosowaniu 4 kotwi:
Fbolt,lat,d = (F2,d - 0,5 * nN * Rax,N,d) * (eH,F + 0,5 * hb) / hb
gdzie:
nN - ilość gwoździ w dwigarze drugorzędnym
Rax,N,d - nośność obliczeniowa zastoswanego łącznika

Klasy trawania obciążenia

Wytrzymałość drewna, a tym samym nośność elementów łączeniowych w drewnie, zależy od czasu działania obciążeń. Wytrzymałość drewna przy obciążeniu ciągłym to zaledwie około 60% wytrzymałości drewna przy obciążeniu krótkotrwałym. Dlatego też przy projektowaniu elementów drewnianych należy uwzględnić czas trwania poszczególnych obciążeń.
EN 1995 – Eurokod 5 wyróżnia tutaj 5 klas czasu trwania obciążeń.

Wartość współczynnika kmod [-] dla drewna litego wg tabeli 3.1 (Eurokod 5)
Klasa użytkowa konstrukcji Klasa trawania obciązenia
Stałe Długotrwałe Średniotrwałe Krótkotrwałe Chwilowe
1 0,60 0,70 0,80 0,90 1,10
2 0,60 0,70 0,80 0,90 1,10
3 0,50 0,55 0,65 0,70 0,90

Klasy użytkowania konstrukcji

W celu ustalenia wartości obliczeniowych, drewniane elementy konstrukcji podzielono na trzy klasy użytkowania konstrukcji odpowiednio do klimatu otoczenia. Klasy te uwzględniają wpływ wilgotności wyrównawczej drewna. W jednej budowli może być stosowane drewno o różnych klasach użytkowania. Jeden obiekt budowlany może w różnych fragmentach być zakwalifikowany do różnych klas użytkowania konstrukcji.

  • pictos classeservice 1

Klasa użytkowania 1 obejmuje wszystkie elementy konstrukcji, które znajdują się w przestrzeni zamkniętej ze wszystkich stron ogrzewanej i klimat zewnętrzny nie ma na nie wpływu. Średnia wilgotność drewna z drzew iglastych nie przekracza12%, są to np. pomieszczenia mieszkalne.

  • pictos classeservice 2

Klasa użytkowania 2 obejmuje w pierwszym rzędzie wszystkie elementy konstrukcji w budowlach otwartych, ale zadaszonych, które nie są bezpośrednio narażone na działanie warunków atmosferycznych. Średnia wilgotność drewna z drzew iglastych nie przekracza 20%, np. otwarte wiaty lub nieogrzewane poddasze.

  • pictos classeservice 3

Klasa użytkowania 3 obejmuje wszystkie elementy konstrukcji, które bez jakiejkolwiek ochrony są narażone na działanie warunków atmosferycznych, np. wolnostojące słupy. Oznacza to, że wszystkie elementy, które nie spełniają warunków zaszeregowania do grupy 1 i 2, mieszczą się w klasie 3. W każdym przypadku należy odrębnie uwzględnić ochronę antykorozyjną.